Αφορµή για τις Exo-Ecologies (Εξω-Οικολογίες) του Jonas Staal είναι το ενδεχόµενο πολύ σύντοµα το ανθρώπινο είδος να γίνει διαπλανητικό. Βέβαια, το γεγονός ότι σχεδόν σίγουρα η πρώτη εξωγήινη «αποικία» θα είναι επιχειρηµατικό σχέδιο κάποιας «καινοτόµου» εταιρείας, σηµαίνει πως το όλο εγχείρηµα δεν θα είναι παρά η συνέχεια των χειρότερων ιµπεριαλιστικών και εξορυκτικών πρακτικών που έχουν ήδη εφαρµοστεί στη Γη. Το έργο τιµά και πενθεί τις µη ανθρώπινες ζωές που χάθηκαν στο διάστηµα καθώς άνοιγαν τον δρόµο για τον άνθρωπο, ξεκινώντας από τις φρουτόµυγες που υπήρξαν, το 1947, τα πρώτα γήινα όντα που ταξίδεψαν εκτός της ατµόσφαιρας της Γης. Τις ακολούθησαν, µεταξύ άλλων, µαϊµούδες, ποντίκια, σκυλιά, σπόροι, σκουλήκια, χελώνες και βάτραχοι, προτού ο Γιούρι Γκαγκάριν γίνει ο πρώτος άνθρωπος που θα ταξίδευε στο διάστηµα το 1961. Το Exo-Ecologies υποστηρίζει πως πριν γίνουµε διαπλανητικό είδος, οφείλουµε να αξιολογήσουµε εκ νέου τις ευθύνες µας απέναντι στα οικοσυστήµατα των οποίων είµαστε µέρος και να αναγνωρίσουµε τη συµβολή των µη ανθρώπινων όντων που έχουν εργαστεί στην επιφάνεια και το εσωτερικό της Γης, αλλά και έξω από την ατµόσφαιρά της.

Radha D’Souza & Jonas Staal

Το ∆ικαστήριο για τα ∆ιαγενεακά Κλιµατικά Εγκλήµατα (Court for Intergenerational Climate Crimes / CICC) είναι µια µεγάλης κλίµακας εγκατάσταση µε τη µορφή δικαστηρίου για την εκδίκαση υποθέσεων διαγενεακών κλιµατικών εγκληµάτων τα οποία έχουν διαπράξει από κοινού εταιρείες και κράτη. Η εγκατάσταση συνοδεύεται από την παρουσίαση στοιχείων που τεκµηριώνουν την ύπαρξη εναλλακτικών µορφών συλλογικής δράσης υπέρ της διαγενεακής κλιµατικής δικαιοσύνης. Το ∆ικαστήριο παραθέτει στοιχεία που αφορούν κλιµατικά εγκλήµατα του παρελθόντος και του παρόντος, εξετάζοντας τον αντίκτυπό τους στο παρόν και στο µέλλον του πλανήτη. Το ∆ικαστήριο, από την ίδια τη σύστασή του, απορρίπτει τα γραµµικά, εξατοµικευµένα αφηγήµατα που αποτελούν το θεµέλιο του τρέχοντος δικαστικού συστήµατος. Εκτός από τους εισαγγελείς, τους µάρτυρες και το κοινό, το δικαστήριο περιλαµβάνει και ένα οικοσύστηµα που απαρτίζεται από εξαφανισµένα ζώα, φυτά και αµµωνιτοειδή απολιθώµατα. Αναπόσπαστο κοµµάτι της εγκατάστασης είναι ζωγραφιές ζώων που έχουν εξαφανιστεί από την εποχή της αποικιοκρατίας µέχρι και σήµερα. Τα ζώα αυτά χαρακτηρίζονται ως ‘σύντροφοι’ σε διάφορες γλώσσες, ενίοτε εξαφανισµένες κι αυτές. Οι µη ανθρώπινοι αυτοί πρόγονοι είναι οι αποδείξεις των διαγενεακών κλιµατικών εγκληµάτων του παρελθόντος και συνάµα οι µάρτυρες της συλλογικής προσπάθειας του ∆ικαστηρίου για την απόδοση διαγενεακής κλιµατικής δικαιοσύνης στο παρόν και στο µέλλον. Παράλληλα, παρουσιάζεται το Comrades Against Extinction (Σύντροφοι ενάντια στην εξαφάνιση), µια µουσική ποµπή-περφόρµανς που έχουν δηµιουργήσει η νοµικός, ακαδηµαϊκός, συγγραφέας και ακτιβίστρια Radha D’Souza και ο εικαστικός Jonas Staal. Η ποµπή περιλαµβάνει εικόνες εξαφανισµένων πια συντρόφων καθώς και συνθήµατα που διακηρύσσουν τη διαγενεακότητα, την αλληλεξάρτηση και την αναγέννηση ως πυλώνες του κοινού αγώνα ανθρώπινων και µη ανθρώπινων πλασµάτων ενάντια στην εξαφάνιση των ειδών.