Πηγή έµπνευσης για το έργο του Daniel Steegman Mangrané La Pensée Ferale (Η απαγριωµένη σκέψη) αποτελεί το τροπικό δάσος και, γενικότερα, οι ευάλωτες ισορροπίες της φύσης.Η πολυµεσική πρακτική του διερευνά την οικολογική πολυπλοκότητα και τη σχέση ανθρώπινης και µη ανθρώπινης ζωής. Το έργο αποτελείται από επτά φωτογραφίες και αντίστοιχα κείµενα. Ο τίτλος του παραπέµπει στην ιδέα µιας ανεξηµέρωτης συνείδησης, ελεύθερης από κοινωνικές συµβάσεις και περιορισµούς. Πρωταγωνιστές σε αυτό είναι τα απαγριωµένα σκυλιά: άλλοτε εξηµερωµένα κατοικίδια που έχουν πλέον επιστρέψει σε µια άγρια ή ηµιάγρια κατάσταση και δεν εξαρτώνται πια από την ανθρώπινη φροντίδα. Τα απαγριωµένα σκυλιά δεν ανήκουν ούτε στη Φύση ούτε στον πολιτισµό. Φωτογραφίες από κοντά των µατιών τους τοποθετούνται πάνω σε κορµούς δέντρων στο Εθνικό Πάρκο του ∆άσους Τιζούκα, στα βουνά του Ρίο Ντε Τζανέιρο, ένα από τα µεγαλύτερα αστικά πάρκα στον κόσµο. Στις εικόνες αυτές, το βλέµµα του ζώου στρέφεται πάνω µας. Τι σηµαίνει από φιλοσοφική και ηθική άποψη ότι ένα µη ανθρώπινο πλάσµα κοιτάζει τον άνθρωπο; Το βλέµµα των ζώων θέτει υπό αµφισβήτηση τον ανθρώπινο εξαιρετισµό, ότι δηλαδή ο άνθρωπος αποτελεί το ανώτατο είδος του πλανήτη, και γεννά ερωτήµατα για την ευθύνη µας απέναντι στα άλλα είδη. Τι δηλώνει άραγε ο τρόπος µε τον οποίο µας κοιτάζει ένα ζώο: την υποκειµενικότητά του, την αυτενέργειά του, την ηθική του υπόσταση; Πώς µπορούµε να γνωρίζουµε; Το συνοδευτικό κείµενο της φιλοσόφου Juliana Fausto αποκαλύπτει το αποικιακό παρελθόν του µεγαλύτερου αστικού δάσουςστον κόσµο καιτους περίπλοκους δεσµούς µεταξύ αποικιοκρατίας, καπιταλισµού, περιβάλλοντος και µηανθρώπινης ζωής.