Στα γαλλικά, η Alalie είναι όρος οµόηχος της hallali, της κραυγής των κυνηγών λίγο πριν τη φόνευση του ζώου, και συνώνυµος της αφασίας, µιας κατάστασης σοκ που προκαλεί την απώλεια της φωνής. Εν προκειµένω, η Alalie (Αλαλία), σύµπτωµα της κατάστασης σύγχυσης στην οποία µας βυθίζει το αβέβαιο µέλλον της άγριας πανίδας και µέρους της ανθρωπότητας, είναι ένας µεγάλος χάρτης του κόσµου σχεδιασµένος µε κάρβουνο, ο οποίος δηµιουργείται από τα ονόµατα των ζώων που απειλούνται µε εξαφάνιση σε γλώσσες που απειλούνται µε εξαφάνιση. Και αυτός ο χάρτης σβήνεται σταδιακά από το πέρασµα µιας µεγάλης ροµποτικής βούρτσας κάθε δύο ηµέρες, το µέσο χρονικό διάστηµα κατά το οποίο ένα είδος εξαφανίζεται, σύµφωνα µε τη ∆ιεθνή Ένωση Προστασίας της Φύσης (IUCN). Σταδιακά το µόνο που µένει είναι η µαύρη γραµµή του κάρβουνου, αναγκάζοντας τον θεατή να αναλογιστεί έναν κόσµο που γίνεται αφηρηµένος –και εν τέλει ακατανόητος– από την απουσία της πανίδας του, έναν κόσµο εντελώς διαφορετικό από αυτόν που ξέρουµε.

Το The Diamond Stone (∆ιαµαντένια στήλη), µια σύγχρονη «στήλη της Ροζέτας», έχει φτιαχτεί πάνω στις θεωρίες του βιβλίου Collapse (Κατάρρευση) του εξελικτικού βιολόγου και ιστορικού Jared Diamond. Σε τρία επίπεδα γραφής (όπως και η πραγµατική στήλη της Ροζέτας), παρουσιάζει παραλληλισµούς µεταξύ κοµβικών περιόδων της ιστορίας της ανθρωπότητας: τη γέννηση της κτηνοτροφίας σε εδραίους πληθυσµούς κατά τη νεολιθική εποχή· το ανθρωπόκαινο· και το άλµα προς το µέλλον, µέσω µιας µετάφρασης του µηνύµατος του Αρεσίµπο το οποίο είχε σταλεί στα τέλη του 20ού αιώνα στο διάστηµα µε στόχο την επικοινωνία µε νοήµονες εξωγήινους. Τα τρία κείµενα έχουν χαραχθεί σε µια πέτρα, στην οποία βρίσκονται απολιθωµένα εκατοντάδες πλάσµατα. Ο µουσειακός αυτός µονόλιθος µάς µεταφέρει στην κρητιδική περίοδο (145-66 εκατοµµύρια χρόνια πριν), κατά την οποία ο άνθρωπος δεν υπήρχε ακόµη και η θάλασσα κάλυπτε τις ερήµους. Φανταστείτε έναν πλανήτη ανέγγιχτο ακόµη από το ανθρώπινο χέρι, µε την φύση άθικτη.

Το Roadkill Coat (Πανωφόρι των πατηµένων ζώων) αποτυπώνει το ιδιαίτερο ενδιαφέρον των δύο καλλιτεχνών για την οικολογία και τη ζωή στον πλανήτη µας. Βασίζεται σε ένα διττό τελετουργικό: αφενός της µακάβριας συλλογής από την άκρη του δρόµου ζώων που έχουν πέσει θύµατα οδηγών· κι αυτό του «καθαγιασµού» των θηραµάτων που συναντάµε στις παραδόσεις των Κορσικανών Ματσέρι, όπως και σε πολλά ακόµη συστήµατα σαµανιστικού τύπου (στους Ινουίτες, τους Σαχά, τους Χούνι Κούιν κ.ά.). Το έργο διερευνά τη διασταύρωση του πολιτικού και του φυσικού, του ανθρώπου και του ζώου. Πρόκειται για τη σύγχρονη καταγραφή µιας πραγµατικότητας πολύ απτής αν και αόρατης στα µάτια των αµύητων στις φυσικές επιστήµες: της εξαφάνισης ενδηµικών ειδών που προκαλείται από την ανθρώπινη δραστηριότητα και αµέλεια.